پرامپت ویدیوی خوب لازم نیست طولانی باشد؛ مرتب بودنش مهم‌تر است. راهنمای رسمی Veo در Google Cloud پرامپت را به بخش‌های مشخص تقسیم می‌کند و تأکید دارد که همه‌ی بخش‌ها در هر پرامپت لازم نیستند.
ترفند
- سوژه را اول بنویس: دقیق مشخص کن چه کسی یا چه چیزی در کادر است.
- اکشن را با یک فعل ساده بگو: چه حرکتی انجام می‌دهد.
- صحنه و زمینه را شرح بده: کجاست و چه نوری دارد.
- دوربین را مشخص کن: نمای نزدیک یا دور، حرکت دوربین و زاویه.
- سبک را با چند کلیدواژه‌ی سینمایی بیان کن.
- صدا را در جمله‌های جدا بنویس، مثل صدای باران یا فضای اتاق. صدا فقط در مدل‌هایی کار می‌کند که آن را پشتیبانی کنند.
- اگر ابزارت فیلد جدا برای منفی‌ها دارد، چیزهایی را که نمی‌خواهی آنجا بگذار. اگر ندارد، در آخر پرامپت بنویس.
A ceramic teapot on a wooden table beside a rain-streaked window, steam curling slowly into soft morning light. Slow push-in, medium close-up, shallow depth of field. Muted warm palette, soft film grain, cinematic. Rain tapping on the glass, a faint kettle whistle in the distance.
Avoid: text, subtitles, logos.
برای تست اول، یک ویدیوی کوتاه با این قالب بساز. بعد در هر بار فقط یک بخش را عوض کن تا ببینی هر بخش چه اثری دارد.
چرا جواب می‌ده؟
راهنمای Google تفکیک مفهوم به بخش‌ها را مطمئن‌ترین راه برای هدایت خروجی Veo می‌داند. هر بخش یک تصمیم مشخص به مدل می‌دهد، پس نتیجه کمتر به حدس وابسته است. جمله‌های جدا برای صدا هم باعث می‌شوند توصیف صوتی با توصیف تصویر قاطی نشود.
