راهنمای Anthropic نشان می‌دهد که وقتی دستور، نمونه و ورودی در یک متن قاطی باشند، مدل ممکن است آن‌ها را اشتباه بفهمد. اگر خروجی فارسی‌ات همیشه یک‌جور و خشک است، اول همین بخش‌ها را از هم جدا کن.
ترفند
- دستور را در تگ
<instructions>بگذار: نقش، لحن و طول جواب. - چند نمونه‌ی واقعی از پست‌های خوب خودت را در
<examples>بگذار؛ دو یا سه نمونه کافی است. - نمونه‌ها را متنوع انتخاب کن، با موضوع، طول و ساختار متفاوت، تا مدل الگوی ناخواسته را کپی نکند.
- ورودی را در تگ جدا بگذار، مثلاً
<brief>. - این بخش‌ها را در یک Project ذخیره کن تا هر بار تکرار نشوند. دستورهای پروژه به همه‌ی گفتگوهای همان پروژه می‌رسند.
<instructions>
تو نویسنده‌ی پست‌های آموزشی کوتاه فارسی هستی. جمله‌ها ساده و محاوره‌ای ولی درست باشند.
اول یک جمله‌ی قلاب بنویس، بعد سه قدم عملی، و در آخر یک جمله‌ی جمع‌بندی.
</instructions>
<examples>
<example>
[یک پست نمونه‌ی خودت، موضوع اول]
</example>
<example>
[یک پست نمونه‌ی خودت، موضوع دوم با ساختار متفاوت]
</example>
</examples>
<brief>
موضوع: [موضوع پست]
مخاطب: سازنده‌های محتوای یوتیوب و اینستاگرام
</brief>
چرا جواب می‌ده؟
تگ‌ها کمک می‌کنند مدل دستور را از نمونه و ورودی جدا بفهمد. نمونه‌های متنوع هم باعث می‌شوند مدل فقط یک الگو را تکرار نکند و لحن کلی را بگیرد.
